Narodziny klasycyzmu
Klasycyzm, choć kojarzony i łączony z epoką oświecenia, narodził się w XVII wieku, zatem w epoce baroku. Nurt ten jest związany z postacią króla Francji Ludwika XVI, który wzniósł niezwykły, monumentalny pałac w Wersalu. Budowla ta stała się symbolem klasycyzmu. W klasycyzmie nawiązywano do wzorców antycznych, jednakże starano się łamać konwencje gatunków literackich wywodzących się z antyku. Niemało było skandali literackich i oskarżeń wobec pisarzy, którzy nie trzymali się żelaznych reguł. Chyba jednym z największych skandali w dziejach literatury był dramat Pierre’a Corneille’a pod tytułem Cyd. Corneille kompletnie zignorował zasadę trzech jedności. Mało tego, zakpił sobie z tragedii greckiej i napisał utwór kończący się szczęśliwie. Choć współcześnie nie zrobiłoby to dużego wrażenia, w epoce baroku było to nie do pomyślenia. W taki właśnie sposób rozpocznie się nowa epoka, czyli oświecenie.